ŞİŞLİ TRAVESTİLERİ BURUN AMELİYATI

ŞİŞLİ TRAVESTİLERİ

Şişli travesti Ama burun ameliyatı olmak zorundaysanız, olursunuz. Bunun inançla ne alakası olabilir? İnanmak içimde, kalbimde. Hiçbir sorun yok Tanrı’yla aramda. Şişli travestileri Eğer verilecek bir hesap var ise, bu da tamamen bana ait bir hesap. Alın yazısına, kadere inanıyorum. Şişli travestileri Planlanan hayatları yaşadığımıza da inanıyorum. Ama beden şeklimdeki değişiklikle ŞİŞLİ TRAVESTİ Tanrı’ya olan inancımın alakasını bağdaştıramıyorum.Cinsiyet değiştirme ameliyatından sonra gerçek kadın oluyor mu insan?Şişli travesti Hiç mi yok şimdi birbirimizden farkımız?
Tek farkımız, siz buna sahip olarak dünyaya geldiniz. Ben mücadeleler sonrasında elde ettim. Cinsiyet değiştirme operasyonu beyninize değil, bedeninize yapılıyor. Şişli travestileri Tabii ki gerçek kadınım. Her zaman öyleydim. Ama zaman içinde anlıyorsunuz ki, insanlar cinsiyetinize bir ibare yapıştırıyor: Transseksüel kadın. Artık aldırmıyorum. Hatta kendimle gurur bile duyuyorum.Yaşamın Her Alanında Varım Türkiye’de ne yazık ki tehlikeye en açık yaşayan grup travestiler ve transseksüeller.Şişli travesti Azınlık olarak hiçbir hakları yok. Yaşamak için fahişelik yapmak zorunda bırakılıyorlar. Oysa, Kanada’da yaşamın her alanında transseksüel kadınlara rastlamak mevcut: Bankada memur, devlet dairesinde görevli, metroda bilet satıcısı, mağazada tezgahtar, St.Michaels Hastanesi’nde doktor, South West Hava Yolları’nda pilot. Şişli travesti Bunun haber değeri bile yok. Benim cinsiyet değiştirme operasyonu geçirmiş olmam, atom mühendisi olmamı etkiler mi? Etkilemez. Bu kadınlar iş ve beyin güçleriyle varlıklarını kanıtlayabilmiş kadınlar. Şişli travestileri Ben de kendi çapımda onlardan biriyim. Şef olarak bir restoranda çalışıyorum. Altımda ve üstümde çalışanlar, cinsel kimliğimi biliyorlar ama ilgilenmiyorlar bile. Onları ilgilendiren çalışma düzenim ve işteki başarım. Şişli travesti Bunun dışında fahişelik yapan insanlara yardım eden bir dernekte gönüllü olarak çalışıyorum. Şişli travestileri Aynı zamanda uyuşturucu bağımlılarının tedavisi yapılan bir hastanede gönüllü olarak yemek pişiriyorum. Yaşamın her alanında varım. Ben özel değilim sadece şanslıyım ve donanımlıyım.Küçük bir çocukken, sürekli Tanrı’yla konuşup, onu ikna etmeye çalışırdım: “Madem bu kadar güçlüsün, her şeyi sen yarattın, yarın sabah uyandığımda kukum olsun, annemle babam “Günaydın kızım” desin, şu anda bir pipim olduğunu kimse bilmesin, bu ikimizin arasında bir sır olarak kalsın!” Her geceki klasik duamdı. Biraz salak bir çocukmuşum, Şişli travestileri her sabah bir umut bakardım, değişen hiçbir şey olmazdı. Sonra, yıllar sonra, Tanrı dualarımı kabul ediyor, bir mart sabahı uyanıyorum, “Yaşasın kadınım!” Her şey muhteşem. Mutluluğum anlatılamaz. İnsan kendi doğum gününü hatırlar mı?